( 1 ) - ابو عمر بصرى نام او زبّان فرزند علاء بن عمار مازنى و از اهالى بصره است و بنا به عقيدهء بعضى از رجال‌شناسان ، وى اصلا ايرانى بوده است . او و پدرش از ترس حجاج به حجاز فرار نمودند . قرائت را در مكه و مدينه فرا گرفت . او در كوفه و بصره نيز از افراد زيادى قرائت را آموخت به طورى كه در ميان تمام قاريان هفت‌گانه از نظر تخصص كسى به دو نمىرسد . مردم شام تا قرن پنجم از قرائت ابن عامر پيروى مىنمودند ولى پس از اين تاريخ قرائت او را ترك نمودند زيرا مردى از اهل عراق وارد شام گرديد و در مسجد اموى قرائت ابو عمر بصرى را به مردم تعليم و تلقين نمود و افراد زيادى به دورش جمع شدند و پس از آن تاريخ ، تدريجا قرائت ابو عمر در شام نيز معمول شد . اصمعى از ابو عمر نقل نموده كه وى مىگفت : در ميان پيشينيان كسى را سراغ ندارم كه داناتر از من باشد . ابو عمر سال 68 متولد گرديد و عده زيادى گفته‌اند كه سال 154 وفات نموده است . « 1 » دورى از ابن معين نقل نموده كه : ابو عمر ثقه و مورد اعتماد است . ابو خيثمه گويد : ابو عمر علاء ايرادى نداشت ولى نمىتوانست مطلبى را حفظ كند . نصر بن على جهضمى از پدرش نقل مىكند كه شعبه به من گفت : در قرائت ابو عمر دقت كن ! از هر قرائتى كه پيروى مىكند ، بنويس زيرا كه او در آيندهء نزديك براى مردم استاد قرائت خواهد شد .

--> ( 1 ) طبقات القراء ، 1 / 288 - 292 .